Afscheid nemen van Zuid-Afrika

Hallo lieve vrienden & familie,

Op dit moment ben ik al bijna 8 dagen, 192 uur in Nederland. Ik zit weer achter mijn eigen vertrouwde laptop i.p.v. in een internetcafé.

De laatste week in Zuid-Afrika is ontzettend snel gegaan!!
Zo kregen we elke dag meer tekeningen en brieven van de kinderen. Het kwam steeds dichterbij. Zij waren er ook constant mee bezig.

Wat een van de leukste dingen was van de laatste week, dat we een muur geverfd hebben. Het is een muur die gelijk te zien is als je het terrein oploopt. Anne en ik hadden uit een gedichtje allerlei zinnen gemarkeerd die wij mooi vonden. Hier kwamen uiteindelijk drie zinnen die we gingen gebruiken. ''Strive to be happy, Keep peace in your soul, You are a child of the universe!'' Deze zinnen hebben we eerst samen op de muur geschreven. Later hebben we de kinderen bijgehaald. We hadden allerlei verschillende kleuren verf. Zij mochten een kleur uitkiezen en hand afdrukken op de muur maken. Dit vonden ze natuurlijk helemaal geweldig! Met dat tweede zijn we uiteindelijk twee dagen mee bezig geweest, want er was veel organisatie voor nodig! Ook Kuhlile, het meisje van 1, mocht een hand afdrukje zetten. Super schattig!!! Het eindresultaat is super leuk geworden. Nu is het plan dat andere vrijwilligers groot ''The Amazing Grace Childeren Centre'' erboven schrijven.

Ook hebben we het laatste weekend een laatste braai gehad met Reuben. Ondanks dat het ineens begon te regenen, ja regen bestaat ook in Zuid-Afrika helaas, was de braai erg leuk. De verhalen van Reuben kwamen naar boven. Die man heeft ontzettend veel meegemaakt en hele leuke dingen te vertellen.

Van mijn laatste donatie geld hebben we een braai voor de kinderen georganiseerd. Dit was de laatste dag dat ik in het centre was. Ik heb dit samen georganiseerd met Nina en Anne, die toen ook voor het laatst in het centre waren. We hebben ontzettend veel vlees gekocht waar we flink korting op kregen. Ook hebben we marshmallows gekocht. Om 1 uur begonnen de oudere jongens met braaien. Die middag hebben we veel spelletjes gedaan met de kinderen zoals stoelendans en moordenaartje. De kinderen waren erg enthousiast. Vooral stoelendans vonden ze helemaal geweldig! Ik stond er van te kijken dat ook de oudere kinderen het erg leuk vonden! Na heerlijk gegeten te hebben zijn we dan ook weer verder gegaan met de spelletjes. Om 5 uur begonnen we met de marshmallows.
Ik had het ontzettend moeilijk die dag. En het maakte 't nog erger omdat ik Kuhlile even vasthield en mijn arm gewoon onder de poep zat. Het was zo sneu, ze kroop te lang met een volle luier. Dus ik heb haar gelijk meegenomen naar badkamer en in het bad gezet. Wie weet hoelang ze anders nog zo had rond gekropen. Gelukkig genoot Kuhlile erg van het water. Ik genoot wat minder!!
Na het luisteren naar het mooie gezang van de kinderen tijdens churchtime, was het toch echt tijd om afscheid te nemen. Ik had mijn ballonnen die ik meegenomen uit Nederland had erbij gepakt en laten uitdelen door één van de oudere meiden. Ondertussen werd ik bedolven door dikke knuffels van de kinderen. Op dit moment kreeg ik ook echt tranen in mijn ogen. Het is zo bijzonder als er een jongen van 12 tegen je zegt terwijl hij in je ogen kijkt:''I'm gonna miss you soooo much!'' Ook vond ik het moeilijk om te zien dat de oudere meiden ook in hun ogen tranen hadden. En de oudere jongens bleven maar zeggen dat ik hen mee moest nemen naar Nederland.
Ook moest ik afscheid nemen van Kuhlile. Dit was ontzettend vreemd. Sommige zullen me uitlachen, maar op een of andere manier denk ik dat ze door had dat ik afscheid kwam nemen. Ik pakte haar op en ze legde haar hoofdje heel rustig op mijn borst. En zo stond ik dan even met haar. Normaal is ze blij, actief en kijkt ze in mijn gezicht, nu verroerde zij zich niet. Toen ik haar terug aan één van de keuken dames gaf, was het ook keihard huilen. Na 2 maanden hier bijna elke dag geweest te zijn, was het erg moeilijk om het terrein af te lopen.

Je moet in je achterhoofd houden dat je ook weer vervangen wordt door andere vrijwilligers. Ze zullen je misschien niet zo snel vergeten, maar geef het een week en ze missen je niet eens meer. Het is natuurlijk goed dat er zoveel vrijwilligers zijn. De kinderen hebben mij echt ontzettend gelukkig gemaakt!!

Als ik terug kijk op deze ontzettend mooie maanden, krijg ik een lach op mijn gezicht. Ik heb zo ontzettend veel meegemaakt. En het is zo gek dat je dan ineens weer in Nederland bent!
De vrijdag dat ik moest vliegen hebben Nina en ik Brazilië-Nederland gekeken. Dat was echt super leuk. Wij waren de enige Nederlanders die daar zaten, maar alle Zuid-Afrikanen deden met ons mee. Niemand gunde Brazilië te winnen. Op het laatste moment heb ik ook nog een Vuvuzela gekocht. Jawel, een oranje!
De kinderen, Nederland-Denemarken, ontzettend veel dieren in het wild gezien, Mozambique, tubegliding. Ik heb totaal geen spijt van deze keuze!! Dan doe ik wel iets langer over mijn studie, maar dit kan niemand meer van mij afpakken! Studeren kan altijd nog! In september begin ik weer, ik kan er weer volop tegenaan! Ik ben nu ook druk bezig met een mooie kamer zoeken in Breda. Ik heb er heel erg veel zin in! Maar het liefst zou ik verder gaan reizen en nog meer van die mooie dingen willen meemaken, wie weet wat ik doe volgende zomer!
Het is ook fijn om weer thuis te zijn. Ik ben trots op Nederland. En zeker nu Nederland in de finale staat!! Als Nederland kampioen wordt, kan ik gewoon zeggen:''Ik was bij een wedstrijd in het jaar dat Nederland wereldkampioen werd!''!

Van al mijn reisverslagen ga ik een album bestellen. Ik heb van veel mensen complimenten gekregen dat ik goed en leuk schrijf. Ik ben blij dat ik jullie niet met mijn verhalen verveeld heb! Want ik het ook echt met plezier bijgehouden!!

Mijn laatste zin ter afsluiting. Als je ooit de kans krijgt om zoiets als dit te doen, aarzel niet, grijp die kans!!!

LIEFS Debby

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl